7y7a4029_241209-172823_kro

Matador

Premiera 7 marca 1986
Reżyseria Pedro Almodóvar
Obsada Assumpta Serna, Antonio Banderas, Nacho Martínez, Eva Cobo, Julieta Serrano, Chus Lampreave, Carmen Maura, Eusebio Poncela, Bibi Andersen, Luis Ciges, Verónica Forqué
  • dramat
  • 110 min
  • hiszpania
  • 15+

Wybierz dzień i godzinę

OPIS FILMU

Były torreador, Diego Montes zmuszony do zejścia z areny z powodu ciężkiej rany zadanej przez byka i prawniczka, María Cardenal dzielą chorobliwą obsesję na punkcie śmierci i niczym dwa magnesy przyciągają się do siebie. Wokół nich krążą skrywające niejeden sekret, ekscentryczne postacie: dręczony nagłymi wizjami morderstw adept sztuki walki z bykami, Ángel, jego psychiatra, Julia, narzeczona Diega, Eva, i jej matka, Pilar. Wreszcie do akcji wkracza komisarz policji. Ich historie splatają się w fatalistycznej atmosferze, i zbiegają w tragicznym zakończeniu

„Matador” – połączenie erotycznego thrillera z melodramatem był pierwszym dziełem Pedra Almodovara, które trafiło do kin w Stanach Zjednoczonych. Zafascynowany reżyserem Quentin Tarantino uważa, że pierwsze minuty otwierające film to „najdziksza scena w historii kina”. Mówi się, że marzeniem Almodovara było obsadzenie Marcella Mastroianniego w roli emerytowanego toreadora. Ostatecznie znakomicie zagrał go Nacho Martínez. Partneruje mu Assumpta Serna. „Większość facetów pracujących na planie była gejami, jak Pedro, czy mój partner Nacho Martínez, a także aktor, z którym poszłam do łóżka w pierwszej mojej scenie, Jesús Ruyman.” – wspomina aktorka. Mimo scen seksu i nagości, w których brała udział, co zniechęciło inne aktorki do przyjęcia roli, czuła się „tak komfortowo, jak to tylko możliwe”.

Był to drugi film, w którym Antonio Banderas współpracował z Almodovarem i za rolę otrzymał nominację do nagrody Goya. W jednym z epizodów wystąpił sam reżyser. „Matador” jest jego pierwszym dojrzałym dziełem po serii nieokiełznanych, transgresyjnych komedii, przy jednoczesnym zachowaniu prowokacyjnego stylu. Film zgłębia złożoną relację między namiętnością, seksem i śmiercią, która ma być zwieńczeniem przyjemności erotycznej, a opowiedziana w nim historia jest romantyczna i amoralna, intymna i perwersyjna. Znajdziemy w nim motywy powtarzające się w twórczości reżysera: obsesję, czarny humor oraz estetykę intensywnych kolorów – róż, żółć i czerwień kojarzone ze światem walk byków i słynne zdania, jak to: „Kobiety powinny być zabijane jak byki, osaczane, zanim zdadzą sobie z tego sprawę”.